ලෝක සාමය විෂයෙහි ජාතීන් අතර සහජීවනය සහ ඉස්ලාමය

 සමස්තයේ සර්ව බලධාරියානන් වන්නේ අල්ලාහ් දෙවිඳුන්ය. උන්වහන්සේ අති ශ්‍රේෂ්ඨය.ආරම්භයත් අවසානයත් උන්වහන්සේමය.නැමදීමට සුදුසු එකම මැවුම්කාර දෙවියන් වහන්සේය උන්වහන්සේට  ගෞරවය වේවා! ප්‍රශංසා වේවා!

වර්තමාන ලෝකය විවිධ ජාතීන්, භාෂාවන්, සංස්කෘතීන් සහ ආගම්වලින් සමන්විත බහුත්ව සමාජයකි. මෙම විවිධත්වය නිසි ලෙස කළමනාකරණය කළහොත් එය මානව සංහතියේ ශක්තියක් බවට පත්වන අතර, වැරදි ලෙස භාවිත කළහොත් ගැටුම්, යුද්ධ, වෛරය සහ බෙදීම් ඇති කළ හැකිය. ඉස්ලාම් දහම මෙම විවිධත්වය අල්ලාහ් දෙවිඳුන් ගේ මැවීමේ ප්‍රඥාවක් ලෙස සලකා, ජාතීන් අතර සහජීවනය, අන්‍යෝන්‍ය ගෞරවය, යුක්තිය සහ සාමකාමී සබඳතා ගොඩනැගීමට මඟ පෙන්වයි. ඉස්ලාමීය දර්ශනයට අනුව ලෝක සාමය ගොඩනැගෙන්නේ බලයෙන් නොව, යුක්තිය, කරුණාව, සහෝදරත්වය සහ එකිනෙකාගේ අයිතිවාසිකම්වලට ගරු කිරීම මතය.

විවිධ ජාත සකල සසප,,න් මැවීමේ අරමුණ

 

අල්ලාහු තා ආලා  අල් කුර්ආනයේ මෙසේ පවසයි.

“අහෝ මිනිසුනි! සැබැවින්ම අපි ඔබව පිරිමියෙකුගෙන් හා ගැහැනියකගෙන් මවා, ඔබ එකිනෙකා හඳුනා ගැනීනම සඳහා ජාතීන් හා ගෝත්‍ර බවට පත් කළෙමු. අල්ලාහ් දෙවිඳුන් ඉදිරියේ ඔබගෙන් වඩාත් ගෞරවනීය තැනැත්තා වන්නේ වඩාත් දේව භීතිකයාය.” (සූරා අල්-හුජුරාත් 49:13)

මෙම ආයතය ජාතික හා වාර්ගික විවිධත්වය ගැටුමට හේතුවක් නොව, අන්‍යෝන්‍ය අවබෝධය සහ සහයෝගීතාව සඳහා වූ අවස්ථාවක් බව පැහැදිලි කරයි. මිනිසාගේ උසස්භාවය තීරණය වන්නේ ජාතිය, භාෂාව හෝ වර්ණය අනුව නොව, යහපත් චරිතය සහ දේවභීතිය අනුව බව ඉස්ලාමය උගන්වයි.

සහජීවනය පිළිබඳ ඉස්ලාමීය දර්ශනය

ඉස්ලාමය මිනිසුන් අතර සාමකාමී සහජීවනය ප්‍රවර්ධනය කරයි. ආගම, ජාතිය හෝ සංස්කෘතිය වෙනස් වුවද, මිනිස් ගෞරවය සෑම කෙනෙකුටම සමාන බව එය අවධාරණය කරයි. 

අල් කුර්ආනයේ මෙසේ සඳහන් වේ.

“ආගම පිළිබඳ බල කිරීමක් නැත.” (සූරා අල්-බකරා 2:256)

මෙම මූලධර්මය ආගමික නිදහසට ගරු කිරීමේ වැදගත්කම පෙන්වා දෙන අතර, සහජීවනය සඳහා මූලික පදනමක් සපයයි.

යුක්තිය – සාමයේ පදනම

ඉස්ලාමයට අනුව සාමය යුක්තියෙන් වෙන් කළ නොහැක. අල්ලාහු තා ආලා මෙසේ පවසයි.

“යම් ජනතාවක් කෙරෙහි ඔබට ඇති වෛරය ඔබව අයුක්තිසහගත වීමට පොළඹවා නොගනිත්වා. ඔබ යුක්තිය ඉටු කරන්න. එය දේවභීතියට වඩාත් සමීපය.” (සූරා අල්-මාඉදා 5:8)

මෙම ආයතය පෙන්වා දෙන්නේ විවිධ ජාතීන් හා ආගම් අතර පවා යුක්තිය අත්හැරිය නොහැකි බවයි. යුක්තිය පවතින තැන සාමයද පවතී.

නබි මුහම්මද් (සල්) තුමාගේ ආදර්ශය

මොහොමඩ්(සල්) තුමා මදීනාවේ විවිධ ජාතීන් සහ ආගම්වලට අයත් ජනතාව සමඟ එකම සමාජයක් ගොඩනැගූහ. මදීනා සම්මුතිය මඟින් මුස්ලිම්වරුන්, යුදෙව්වරුන් සහ අනෙකුත් ප්‍රජාවන්ගේ අයිතිවාසිකම් සහ වගකීම් පිළිගෙන සාමකාමී සහජීවනය සඳහා නීතිමය පදනමක් සකස් කරන ලදී. නජ්රාන් ක්‍රිස්තියානීන් සමඟ ඇති කරගත් ගිවිසුමද ආගමික නිදහසට සහ අන්‍යෝන්‍ය ගෞරවයට ඉස්ලාමය ලබා දෙන වැදගත්කම පැහැදිලි කරන ඓතිහාසික උදාහරණයකි.

වාර්ගික හා ජාතික භේද ප්‍රතික්ෂේප කිරීම

නබිතුමා (සල්) අවසන් දේශනයේදී ප්‍රකාශ කළේ, අරාබිවරයෙකුට අරාබි නොවන අයෙකුට වඩා හෝ සුදු ජාතිකයෙකුට කළු ජාතිකයෙකුට වඩා ස්වභාවයෙන් උසස්කමක් නොමැති බවයි. උසස්භාවය තීරණය වන්නේ දේවභීතිය සහ යහපත් ක්‍රියාවන් අනුව පමණි. මෙම පණිවිඩය වාර්ගිකවාදයට සහ ජාතිවාදයට එරෙහි ඉස්ලාමයේ පැහැදිලි ස්ථාවරයයි.

සහයෝගීතාව සහ පොදු යහපත

ඉස්ලාමය යහපත් ක්‍රියාවන්හි එකිනෙකාට සහයෝගය දක්වන ලෙසත්, අසාධාරණය සහ හිංසනය සඳහා සහය නොදෙන ලෙසත් උපදෙස් දෙයි. විවිධ ජාතීන් එකට එක්ව දරිද්‍රතාවය, අසාධාරණය, පරිසර හානි සහ යුද්ධ වැනි පොදු අභියෝගවලට මුහුණ දීම ලෝක සාමය ශක්තිමත් කරයි.

වර්තමාන ලෝකයට ඉස්ලාමයේ පණිවිඩය

අද ලෝකය ජාතිවාදය, ආගමික අන්තවාදය, සරණාගත අර්බුද සහ යුද්ධ වැනි බොහෝ ගැටලුවලට මුහුණ දී සිටී. ඉස්ලාමය මෙම ගැටලුවලට විසඳුම ලෙස අන්‍යෝන්‍ය ගෞරවය, යුක්තිය, සංවාදය, සහජීවනය සහ මානව ගෞරවය ඉදිරිපත් කරයි. ජාතීන් එකිනෙකාගේ සංස්කෘතික හා ආගමික අනන්‍යතාවට ගරු කරමින් සහයෝගයෙන් කටයුතු කරන විට ලෝක සාමය වඩාත් ශක්තිමත් වේ.

 ඉස්ලාම් දහම ජාතීන් අතර සහජීවනය ලෝක සාමය ගොඩනැගීමේ අත්‍යවශ්‍ය මාර්ගයක් ලෙස ඉදිරිපත් කරයි. අල් කුර්ආනය මිනිස් විවිධත්වය අල්ලාහ්ගේ ප්‍රඥාවේ කොටසක් ලෙස හඳුන්වා දෙන අතර, එකිනෙකා හඳුනා ගැනීමට, ගෞරව කිරීමට සහ යහපතෙහි සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීමට මඟ පෙන්වයි. නබි මුහම්මද් (සල්) තුමාගේ ජීවිතය මෙම මූලධර්මවල ප්‍රායෝගික ආදර්ශයකි. ජාතිවාදය, වාර්ගිකවාදය සහ වෛරය වෙනුවට යුක්තිය, සහජීවනය සහ සහෝදරත්වය තෝරා ගන්නා විට පවුලේ සිට ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාව දක්වා සැබෑ සාමය ගොඩනැගිය හැකිය. එබැවින් ඉස්ලාමය උගන්වන ජාතීන් අතර සහජීවනය යනු ඉස්ලාම් භක්තිකයන්ට පමණක් නොව, සමස්ත මානව සංහතියටම අදාළ වන සර්වකාලීන සාමයේ දර්ශනයක් බව නිසැකයෙන්ම පැවසිය හැකිය.

සකස් කළේ

විශ්ව කලා ශ්‍රමික සංසදයේ සභාපති 

සහ මහනුවර විශ්වසවන්තයන්ගේ

සංගමයේ සභාපති  ප්‍රවීණ මාධ්‍යවේදී

සරත් කුමාර දුල්වල විසිනි