මිනා වෙත ගමනේ වැදගත්කම සහ හජ් වන්දනාවේ පළමු දිනයේ ක්‍රියා පිළිවෙත

සමස්තයේ සර්ව බලධාරියානන් වන්නේ අල්ලාහ් දෙවිඳුන්ය. උන්වහන්සේ අති ශ්‍රේෂ්ඨය.ආරම්භයත් අවසානයත් උන්වහන්සේමය.නැමදීමට සුදුසු එකම මැවුම්කාර දෙවියන් වහන්සේය උන්වහන්සේට  ගෞරවය වේවා! ප්‍රශංසා වේවා!

හජ් වන්දනාව යනු ඉස්ලාම් ආගමේ අතිශය උතුම් හා ගැඹුරු ආගමික අත්දැකීමකි. එහි සෑම පියවරක්ම ආත්මීය අර්ථයන්ගෙන් පිරී ඇති අතර, ඒ අතරින් “මිනා වෙත ගමන” හජ් වන්දනාවේ ඉතා වැදගත් ආරම්භක අවස්ථාවක් ලෙස සැලකේ. දූල් හිජ්ජා මාසයේ 8 වන දින, හජ් වන්දනාකරුවන් මක්කා නගරයෙන් මිනා ප්‍රදේශය වෙත ගමන් කිරීම ආරම්භ කරති. මෙම දිනය “යවුමුත් තර්වියහ්” ලෙස හැඳින්වෙන අතර, හජ් ගමනේ ප්‍රායෝගික හා ආත්මීය ආරම්භය නිරූපණය කරයි.

මිනා යනු මක්කා නගරයට ආසන්නව පිහිටි නිම්නයක් වන අතර, හජ් වන්දනාවේ වැදගත් ආචාර කිහිපයක් මෙහිදී සිදු කරනු ලබයි. ලක්ෂ සංඛ්‍යාත ඉස්ලාම් බැතිමතුන් එකම ස්ථානයක රැඳී සිටීම, ඉස්ලාමයේ සහෝදරත්වය, සමානත්වය හා එකමුතුභාවය විදහා දක්වයි. ජාති, භාෂා, වර්ණ, සහ සමාජ තත්ත්වයන්ගෙන් වෙනස් වූ ජනතාව සියලු දෙනාම එකම ඉහ්රාම් ඇඳුමෙන්, එකම අරමුණකින්, අල්ලාහ් දෙවිඳුන් ගේ සතුට ආශිර්වාදය ලබා ගැනීම සඳහා එකතු වීම අතිශය සංවේදී දර්ශනයකි.

මිනා වෙත ගමනේ වැදගත්කම පළමුවෙන්ම එහි ආත්මීය සූදානම තුළ පවතී. හජ් වන්දනාවේ ඉදිරි දිනවලදී සිදු වන අරෆා, මුස්දලිෆා, හා ජම්රාත් වැනි ප්‍රධාන ආචාර සඳහා වන්දනාකරුවන් තම හදවත හා මනස සූදානම් කර ගැනීමට මෙය අවස්ථාවක් කර ගනී. එය ලෝකීය කටයුතු වලින් වෙන්වී, අල්ලහ් දෙවිඳුන් කෙරෙහි පමණක් අවධානය යොමු කරන ආත්මීය විරාමය කාලයක් ලෙස සැලකිය හැකිය.

“යවුමුත් තර්වියහ්” යන නාමයද විශේෂ අර්ථයක් දරයි. අතීතයේදී වන්දනාකරුවන් අරෆා සහ අනෙකුත් ප්‍රදේශවල ජලය හිඟ විය හැකි බැවින්, මිනා වෙත යාමට පෙර ජලය රැගෙන යාම සිදු කළහ. “තර්වියහ්” යන වචනය ජලය රැස් කිරීම හෝ සූදානම් වීම යන අර්ථය දරයි. එමඟින් මෙම දිනය හජ් ගමනේ සූදානම් වීමේ දිනයක් ලෙස සැලකේ.

මිනා වෙත පැමිණීමෙන් පසු, හජ් වන්දනාකරුවන් දහවල්, සවස, රාත්‍රී, සහ පසුදින උදෑසන නමස්කාරයන් එහි ඉටු කරති. මෙම නමස්කාර කෙටි කර (කස්ර්) ඉටු කිරීම සුන්නා ක්‍රියාවකි. මෙය නබි මොහම්මද් (සල්) තුමාගේ ක්‍රියා පිළිවෙත අනුව සිදු කරනු ලබයි. එමෙන්ම, වන්දනාකරුවන් මෙම කාලය තුළ දුවා කිරීම, කුරානය කියවීම, හා අල්ලාහ් දෙවිඳුන්  නිරන්තරයෙන් සිහි කිරීමෙහි යෙදෙති.මිනාහි පළමු දිනයේ ක්‍රියා පිළිවෙත තුළ සරලත්වය හා විනය විශේෂයෙන්ම කැපී පෙනේ. ලක්ෂ සංඛ්‍යාත ජනතාව එක් ස්ථානයක කඳවුරු තුළ රැඳී සිටීම, මනුෂ්‍යයාගේ ලෝකීය ආඩම්බරය හා සුඛෝපභෝගී ජීවිතය අතහැර දැමීමට සිහිපත් කරයි. මෙය මරණයෙන් පසු මනුෂ්‍යයා අල්ලාහ්. දෙවිඳුන් සමානව  ඉදිරියේ සමානව සිටින අවස්ථාවද සිහිපත් කරයි.

තවද, මිනා වෙත ගමන සහ එහි පළමු දිනය මනුෂ්‍යයාට ඉවසීම හා සහෝදරත්වය උගන්වයි. විවිධ රටවලින් පැමිණෙන ජනතාව සමඟ එකට ජීවත් වීම, එකිනෙකාට උපකාර කිරීම, හා විනය ගරුකව හැසිරීම හජ් වන්දනාවේ වැදගත් පාඩම් වේ. මෙය ඉස්ලාමයේ සමාජීය අගයන් ප්‍රායෝගිකව අත්විඳීමට අවස්ථාවක් ලබා දෙයි.

මිනාහි පළමු දිනයේදී, වන්දනාකරුවන් හජ් වන්දනාවේ ඉදිරි දිනවල සිදු කිරීමට නියමිත ආචාර පිළිබඳව මනසින් හා ආත්මයෙන් සූදානම් වෙති. විශේෂයෙන්ම අරෆා දිනය, හජ් වන්දනාවේ හෘදය ලෙස සැලකෙන බැවින්, එයට පෙර මිනාහි ගත කරන කාලය භාවනාමය හා ආත්මීයව ඉතා වැදගත් වේ.

මිනා වෙත ගමන තුළ තවත් වැදගත් අංගයක් වන්නේ, එය අල්ලාහ් දෙවිඳුන් ගේ කැඳවීමට පිළිතුරු දීමේ ප්‍රායෝගික පියවරක් වීමයි. “ලබ්බයික් අල්ලාහුම්මා ලබ්බයික්” යන තල්බියහ් නිරන්තරයෙන් කියවමින්, වන්දනාකරුවන් තමන් අල්ලාහ්ගේ සේවකයන් බවත්, ඔහුගේ නියෝගයට සම්පූර්ණයෙන් යටත් බවත් ප්‍රකාශ කරති.

මෙම පළමු දිනය හජ් වන්දනාවේ සම්පූර්ණ ගමනේ ආරම්භය වන අතර, එය ආත්මීය පරිවර්තනයේ මුල් පියවරක් ලෙස සැලකිය හැකිය. 

මනුෂ්‍යයාගේ හදවත පිරිසිදු කර, ලෝකීය බැඳීම් වලින් වෙන්වී, අල්ලාහ් දෙවිඳුන් වෙත සමීප වීමට මෙම දිනය විශේෂ අවස්ථාවක් සපයයි.

අවසානයේ, මිනා වෙත ගමන සහ පළමු දිනයේ ක්‍රියා පිළිවෙත හජ් වන්දනාවේ අතිශය වැදගත් හා ආත්මීය අංගයකි. එය සරල ගමනක් නොව, මනුෂ්‍යයාගේ හදවත අල්ලාහ් දෙවිඳුන් පළ වෙත යොමු කරන පූජනීය ආරම්භයකි. ඉවසීම, සමානත්වය, සහ භක්තිය මඟින් පිරුණු මෙම අත්දැකීම, හජ් වන්දනාවේ ඉදිරි පියවර සඳහා වන්දනාකරුවන් සූදානම් කරන උතුම් අවස්ථාවක් ලෙස සදාකාලිකව පවතිනු ඇත.

සකස් කළේ

විශ්ව කලා ශ්‍රමික සංසදයේ සභාපති 

සහ මහනුවර විශ්වසවන්තයන්ගේ

සංගමයේ සභාපති  ප්‍රවීණ මාධ්‍යවේදී

සරත් කුමාර දුල්වල