සමස්තයේ සර්ව බලධාරියානන් වන්නේ අල්ලාහ් දෙවිඳුන්ය. උන්වහන්සේ අති ශ්රේෂ්ඨය.ආරම්භයත් අවසානයත් උන්වහන්සේමය.නැමදීමට සුදුසු එකම මැවුම්කාර දෙවියන් වහන්සේය උන්වහන්සේට ගෞරවය වේවා! ප්රශංසා වේවා!

හජ් වන්දනාව ඉස්ලාම් ආගමේ අතිශය උතුම් හා ගැඹුරු ආගමික වන්දනාවකි. එය ඉස්ලාමයේ කුළුණු පහ අතරින් එකක් වන අතර, ශාරීරික, මානසික, සමාජීය හා ආධ්යාත්මික අර්ථයන්ගෙන් පිරුණු පූජනීය වන්දනා ගමනකි. හජ් යනු සරල චාරිත්ර මාලාවක් පමණක් නොව, මනුෂ්යයාගේ හදවත, සිතුවිලි, හා ජීවිතය පරිවර්තනය කරන ආත්මීය පාසලකි. විශේෂයෙන්ම, හජ් වන්දනාව මඟින් පව් සමාව ලබාගෙන නව ජීවිතයක් ආරම්භ කිරීමට මනුෂ්යයාට අගනා අවස්ථාවක් හිමි වේ.
ඉස්ලාම් ආගමේ සඳහන් වන්නේ, අවංකව හා නිවැරදිව හජ් වන්දනාව ඉටු කරන පුද්ගලයා අලුත උපන් දරුවෙකු මෙන් පව් රහිතව ආපසු පැමිණෙන බවයි. නබි මොහම්මද් (සල්) තුමා පැවසූ මෙම හදීසය, හජ් වන්දනාවේ අති විශාල ආධ්යාත්මික වටිනාකම පැහැදිලි කරයි.
එබැවින්, හජ් යනු මනුෂ්යයාගේ පව් කමා වී, ආත්මීයව නැවත උපත ලබන අවස්ථාවක් ලෙස සැලකේ.
හජ් වන්දනාවේ සෑම පියවරක්ම මනුෂ්යයාට පව්වලින් පසුතැවී අල්ලාහ් දෙවිඳුන් වෙත හැරීමට උගන්වයි. ඉහ්රාම් ඇඳුමෙන් ආරම්භ වන මෙම ගමන, ලෝකීය ආඩම්බරය හා තත්ත්වයන් අත්හැර දමන පාඩමකි. සුදු සරල ඇඳුමෙන් සැරසීම මඟින්, සියලු මනුෂ්යයන් අල්ලාහ් දෙවිඳුන් ඉදිරියේ සමාන බවත්, අවසානයේ මරණයෙන් පසු සියලු දෙනාම උන්වහන්සේ වෙත ආපසු යා යුතු බවත් මතක් කරයි.
අරෆා දිනය හජ් වන්දනාවේ හෘදය ලෙස සැලකේ. එදින ලක්ෂ සංඛ්යාත වන්දනාකරුවන් අල්ලාහ් ඉදිරියේ දූආ කරමින්, තම පව් සිහි කරමින්, සමාව ඉල්ලා සිටිති. මෙම අවස්ථාව මනුෂ්යයාගේ ජීවිතයේ අතිශය සංවේදී හා ආත්මීය මොහොතකි. හදවතේ පවතින අහංකාරය, ලෝභය, වෛරය, හා පාපකාරී සිතුවිලි අත්හැර දමා, අලුත් ජීවිතයක් ආරම්භ කිරීමට මෙය අවස්ථාවක් සලසයි.
මූස්දලිෆාහි රාත්රිය ගත කිරීමද නව ජීවිතයක් සඳහා මනුෂ්යයා සූදානම් කරන පාඩමකි. විවෘත භූමියක, සරලව රාත්රිය ගත කිරීම මඟින් ලෝකීය සුඛෝපභෝගී ජීවිතයේ තාවකාලිකභාවය අවබෝධ කරවයි. එය මරණයෙන් පසු මනුෂ්යයාගේ අවසාන තත්ත්වයද සිහිපත් කරයි. මෙවැනි අත්දැකීම් මඟින් හදවත තුළ නිහතමානීභාවය හා අල්ලාහ් කෙරෙහි භක්තිය වර්ධනය වේ.
ජම්රාත්හි ෂෙයිතාන්ට ගල් පහර දීමද ඉතා ගැඹුරු ආධ්යාත්මික පාඩමකි. එය නරකට, පාපයට, හා ෂෙයිතාන්ගේ බලපෑම්වලට එරෙහිව සටන් කිරීමේ සංකේතයකි. වන්දනාකරුවා තම ජීවිතයේ අයහපත් පුරුදු, කෝපය, අහංකාරය, හා වැරදි ක්රියාවන් අත්හැරීමට අධිෂ්ඨාන කරයි. එබැවින්, හජ් යනු අභ්යන්තර පරිවර්තනයක් ඇති කරන ආගමික පාසලකි.
කුර්බානි හෙවත් සතුන් බිලි කිරීම මඟින්, අල්ලාහ් දෙවිඳුන් වෙනුවෙන් කැපවීම හා පරිත්යාගය උගන්වයි. ඉබ්රාහිම් (අලෙයිහිස්සලාම්) නබිතුමාගේ ආදර්ශය මඟින්, තම ආශාවන්ට වඩා අල්ලාහ්ගේ නියෝගය ඉහළින් තැබිය යුතු බව මුස්ලිම්වරයා ඉගෙන ගනියි. මෙය නව ජීවිතයක් සඳහා අවශ්ය ආත්මීය ශක්තිය ලබා දෙයි.
හජ් වන්දනාවේදී හිසකෙස් කැපීමද පව් අත්හැරීමේ හා අලුත් ආරම්භයක සංකේතයකි. පිරිමින්ගේ හිස මුඩු කිරීම හෝ කෙටි කිරීම, කාන්තාවන්ගේ හිසකෙස්වල අග කොටස කපා ගැනීම මඟින්, ලෝකීය ආඩම්බරය අත්හැර අල්ලාහ් වෙත යටත් වන බව ප්රකාශ කරයි. මෙය හදවතේ පිරිසිදුභාවය හා නව ආත්මීය ජීවිතය නිරූපණය කරයි.
තවාෆ් අල් ඉෆාදා හා තවාෆ් අල් විදා වැනි අවසාන ආචාරයන් මඟින්, වන්දනාකරුවා තම ජීවිතයේ මධ්යස්ථානය අල්ලාහ් බව නැවත තහවුරු කරයි. කහ්බාව වටා ගමන් කිරීම මඟින්, තම ජීවිතය අල්ලාහ් දෙවිඳුන් ගේ මඟ පෙන්වීම යටතේ ගත කිරීමට අධිෂ්ඨාන කරයි.
හජ් වන්දනාවෙන් ලැබෙන තවත් වැදගත් පාඩමක් වන්නේ, සහෝදරත්වය හා සමානත්වයයි. ලෝකයේ විවිධ ජාතීන්, භාෂා, හා සංස්කෘතික පසුබිම්වලින් පැමිණෙන මුස්ලිම්වරුන් එකම ස්ථානයක, එකම ඉහ්රාම් ඇඳුමෙන්, එකම අරමුණකින් එකතු වෙති. මෙය මනුෂ්යයාට වෛරය, ජාතිවාදය, හා අහංකාරය අත්හැරීමට උගන්වයි.

හජ් වන්දනාව මඟින් ඉවසීම, සංයමය, හා යහපත් හැසිරීමද වර්ධනය වේ. විශාල ජන සමූහයක් අතර සිටියදී කෝප නොවී, අන් අයට කරුණාවෙන් හා ගෞරවයෙන් සැලකීම මනුෂ්යයාගේ චරිතය යහපත් කරයි. මෙම ගුණාංග නව ජීවිතයක් සඳහා අත්යවශ්ය වේ.
හජ් අවසන් වූ පසු, වන්දනාකරුවාගේ ජීවිතය පෙර තිබූ ආකාරයටම නොවිය යුතුය. හජ් යනු ආත්මීය පරිවර්තනයක් වන බැවින්, ඔහු තවත් භක්තිමත්, සදාචාරවත්, හා යහපත් මනුෂ්යයෙකු ලෙස ජීවත් විය යුතුය. පව් අත්හැර, නමස්කාරයට කැපවී, අන් අයට යහපත්කම් කරමින් ජීවත් වීම හජ් වන්දනාවේ සැබෑ ප්රතිඵලයයි.
අවසානයේ, හජ් වන්දනාව මනුෂ්යයාට පව් සමාව ලබා දෙනවා පමණක් නොව, නව ජීවිතයක් ආරම්භ කිරීමට ආත්මීය ශක්තියද ලබා දෙයි. එය නිහතමානීභාවය, පිරිසිදුභාවය, අල්ලාහ් දෙවිඳුන් ට යටත් වීම, සහෝදරත්වය, හා යහපත් ජීවිතයක් ගත කිරීම උගන්වන උතුම් ආගමික පාසලකි. එබැවින්, හජ් වන්දනාව සාර්ථකව ඉටු කරන පුද්ගලයාගේ ජීවිතය සම්පූර්ණයෙන්ම පරිවර්තනය වන අතර, ඔහු අලුත් ආත්මීය ගමනක් ආරම්භ කරන භාග්යවන්තයෙකු බවට පත්වේ.
සකස් කළේ
විශ්ව කලා ශ්රමික සංසදයේ සභාපති
සහ මහනුවර විශ්වසවන්තයන්ගේ
සංගමයේ සභාපති ප්රවීණ මාධ්යවේදී
සරත් කුමාර දුල්වල විසිනි.





0 Comments