ඉස්ලාමය සහ සාමයේ මූලධර්ම

සමස්තයේ සර්ව බලධාරියානන් වන්නේ අල්ලාහ් දෙවිඳුන්ය. උන්වහන්සේ අති ශ්‍රේෂ්ඨය.ආරම්භයත් අවසානයත් උන්වහන්සේමය.නැමදීමට සුදුසු එකම මැවුම්කාර දෙවියන් වහන්සේය උන්වහන්සේට  ගෞරවය වේවා! ප්‍රශංසා වේවා!

ඉස්ලාම් සහ සලාම් යන වචනවල අර්ථය සමඟ සාමය හා යටහත්කම

ලෝකයේ විවිධ ආගම් අතර ඉස්ලාමය සුවිශේෂ ස්ථානයක් ගන්නා දහමකි. එය මිනිසාගේ ආධ්‍යාත්මික, සමාජීය සහ සදාචාරාත්මක ජීවිතයට මඟ පෙන්වමින් සාමකාමී සහ යහපත් සමාජයක් ගොඩනැගීමට මහෝපකාරී වේ. බොහෝ දෙනා ඉස්ලාමය පිළිබඳව විවිධ අදහස් දරන නමුත්, ඉස්ලාමයේ මූලික හරය වන්නේ සාමය, කරුණාව, යුක්තිය සහ යටහත්කමයි. ඉස්ලාමය යන නාමයම එහි අරමුණ සහ ස්වභාවය පැහැදිලි කරයි.

“ඉස්ලාම්” යන වචනය අරාබි භාෂාවේ “ස-ල-ම” යන මූල අක්ෂර තුනෙන් බිහිවී ඇත. එම මූලයෙන්ම “සලාම්”  යන වචනය ද උපත ලබයි. “සලාම්” යනු සාමය, ආරක්ෂාව, සුරක්ෂිතභාවය සහ සන්සුන්කම යන අර්ථ දරයි. “ඉස්ලාම්” යන්නෙහි මූලික අර්ථය වන්නේ “අල්ලාහ් දෙවිඳුන්ගේ ගේ කැමැත්තට සම්පූර්ණයෙන් යටත් වීම” හෙවත් “අල්ලා හ් දෙවියන් වහන්සේට අවනත වීම” යන්නයි. එබැවින් ඉස්ලාමය යනු සාමය කරා ගෙන යන යටහත්කමේ මාර්ගය ලෙස හැඳින්විය හැකිය.

ඉස්ලාමීය දර්ශනයට අනුව සැබෑ සාමය බාහිර ලෝකයෙන් නොව, මිනිසාගේ හදවත තුළින් ආරම්භ වේ. මිනිසා තම නිර්මාතෘ වන අල්ලාහ් දෙවිඳුන් හඳුනාගෙන උන්වහන්සේට යටත් වූ විට ඔහුගේ සිතට සන්සුන්කම ලැබේ. අල් කුරානයේ සඳහන් වන්නේ: “සැබැවින්ම අල්ලාහ් දෙවිඳුන්  සිහි කිරීමෙන් හදවත් සන්සුන් වෙති” යනුවෙනි. එයින් පැහැදිලි වන්නේ අභ්‍යන්තර සාමය යනු ඉස්ලාමයේ මූලික අරමුණක් බවයි.

ඉස්ලාමය සාමය ප්‍රවර්ධනය කරන ආකාරය එහි දෛනික ආචාර තුළින් ද දැකිය හැකිය. මුස්ලිම්වරුන් එකිනෙකා හමු වන විට “අස්සලාමු අලයිකුම්” යනුවෙන් ආචාර කරති. එහි අර්ථය “ඔබ කෙරෙහි සාමය වේවා” යන්නයි. ලෝකයේ බොහෝ ආචාරයන් සුබ පැතුම් පමණක් වන නමුත්, ඉස්ලාමීය ආචාරය සෘජුවම සාමය ප්‍රාර්ථනා කිරීමක් සිදුකරයි. මෙය ඉස්ලාමය මිනිස් සබඳතා සාමය මත ගොඩනැගීමට උත්සාහ කරන බවට පැහැදිලි සාක්ෂියකි.

යටහත්කම ඉස්ලාමයේ තවත් වැදගත් මූලධර්මයකි. යටහත්කම යනු දුර්වලකමක් නොව, තම සීමාවන් හඳුනාගෙන අල්ලාහ් දෙවිඳුන් ගේ මඟපෙන්වීම පිළිගැනීමයි. අහංකාරකම, උඩඟුකම සහ ආත්මාර්ථකාමී බව මිනිස් සමාජයේ ගැටුම් ඇති කරන ප්‍රධාන හේතු වේ. එහෙත් යටහත් පුද්ගලයා අන් අය සමඟ ගෞරවයෙන් කටයුතු කරයි. ඔහුගේ වචනවලත් ක්‍රියාවලත් සාමය සහ කරුණාව ප්‍රකාශ වේ. එබැවින් යටහත්කම සාමයේ පදනමක් ලෙස සැලකිය හැකිය.

නබි මුහම්මද් (සල්) තුමාගේ ජීවිතය මෙම මූලධර්මවල ජීවමාන ආදර්ශයකි. මක්කා නගරයේදී විවිධ පීඩාවන්ට ලක්වූවත්, එතුමන් ප්‍රතිචාර දැක්වූයේ වෛරයෙන් නොව ඉවසීමෙන් සහ සාමකාමී ආකාරයෙන්ය. මක්කාව ජයග්‍රහණය කළ අවස්ථාවේදී තමන්ට හිංසා කළ පුද්ගලයන්ට පවා සමාව දීම ලෝක ඉතිහාසයේ අතිශය උතුම් සාමකාමී ක්‍රියාවකි.එමඟින් ඉස්ලාමයේ සැබෑ ආත්මය වන්නේ පළිගැනීම නොව සංහිඳියාව බව පැහැදිලි වේ.

ඉස්ලාමය පවුල තුළත්, සමාජය තුළත් සාමය ඇති කිරීමට විශාල අවධානයක් යොමු කරයි. දෙමාපියන්ට ගෞරව කිරීම, අසල්වැසියන්ට යහපත් ලෙස සැලකීම, දුප්පතුන්ට උපකාර කිරීම, දරුවන්ට ආදරයෙන් කටයුතු කිරීම සහ සමාජයේ දුර්වලයන්ගේ අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කිරීම යන කරුණු ඉස්ලාමීය ඉගැන්වීම්වල වැදගත් සුවිශේෂ ස්ථානයක් ගනී. මෙවැනි වටිනාකම් ක්‍රියාත්මක වන විට සමාජය තුළ ස්වභාවිකවම සාමය සහ සංහිඳියාව වර්ධනය වේ.

තවද ඉස්ලාමය සියලු මනුෂ්‍යයන්ට ගෞරවය ලබා දෙයි. ජාතිය, භාෂාව, වර්ණය හෝ සමාජ තත්ත්වය මත මිනිසුන් වෙන් නොකරයි. අල් කුරානය පවසන්නේ මිනිසුන් විවිධ ජාතීන් සහ ගෝත්‍ර ලෙස නිර්මාණය කර ඇත්තේ එකිනෙකා හඳුනා ගැනීම සඳහා බවයි. මෙය ලෝක සහෝදරත්වය සහ අන්තර් ආගමික සංහිඳියාව සඳහා ඉතා වැදගත් මඟපෙන්වීමකි.

අවසාන වශයෙන්, ඉස්ලාමය සහ සාමය එකිනෙකට වෙන් කළ නොහැකි සංකල්ප දෙකකි. “ඉස්ලාම්” සහ “සලාම්” යන වචන දෙකම එකම මූලයෙන් බිහිවී ඇති අතර, ඉස්ලාමයේ අරමුණ වන්නේ මිනිසා අල්ලාහ් දෙවිඳුන් ට යටත් කරවමින් ඔහුගේ හදවතේ, පවුලේ, සමාජයේ සහ ලෝකයේ සාමය ස්ථාපිත කිරීමයි. යටහත්කම, කරුණාව, සමාව, යුක්තිය සහ සහෝදරත්වය යන ගුණාංග මත ගොඩනැගුණු ඉස්ලාමය සැබැවින්ම මනුෂ්‍ය වර්ගයාට සාමයේ මඟ පෙන්වන දහමක් බව නිසැකය. එබැවින් ඉස්ලාමය හඳුනා ගැනීම යනු සාමයේ සහ මානව ගරුත්වයේ ගැඹුරු අර්ථය හඳුනා ගැනීමකි.

සකස් කළේ

විශ්ව කලා ශ්‍රමික සංසදයේ සභාපති 

සහ මහනුවර විශ්වසවන්තයන්ගේ

සංගමයේ සභාපති  ප්‍රවීණ මාධ්‍යවේදී

සරත් කුමාර දුල්වල විසිනි.